MƏZAR DAŞLARININ SOYUQLUĞU CANINA HOPMUŞ... AYRİLİQ.....

....Ayriliq haqqında yazacağam bu dəfə, elə bir ayriliqdan ki, onun acısını yaşayanlar bilər.. Bu ayrılığa düçar olanların vüsalı isə o biri, əbədi, ruhlar dünyasında yaşanır. Bu ayrılıq fani dünyamızın bəlkə də sınağıdır. Mən bu gün əsl sevgilərini yaşayan və ....səbəbi yalnızca ölüm olan SOYUQ MƏZAR DAŞLARININ.... AYRILIĞINDAN yazmaq istəyirəm.
....Bəlkə sevgidən başlayım əvvəlcə?, Çünkü bu ayrılıq acısı o zaman yaşanır ki, sevgi hədsiz güclü olur, onsuz yaşamaq dözülməz sınağa çevrilir... Sevgi nədir?! O.... yaşanmayacaq qədər gözəl, dərk edilməyəcək qədər sadə, doyulmayacaq qədər doyulmaz, duyulmayacaq qədər duyğusal bir hissiyyat cövhəridir...
Sevgi.....; Çiçəkkimilər fəsiləsindən bir bitkidir. Onu gözəlləşdirən isə sadəcə vurğunluq deyil. Sevgi sevilməkdir, sevməkdir .Sevmək isə inanmaqdır. Sevmək yaşamaqdır. Sevdiyini özü kimi, özündən də çox sevməkdir. Sevmək sevgili olmaq, sevilən olmaqdır…Tək bir qəlb, tək bir ürək olmaq…. Sevmək bölüşməkdir. Sevməkdə istəmək yoxdur, arzulamaq var. Sevginin, sevgilinin olduğu yerdə bitər bütün istəklər. Hər bir istəyin tək sənin üçün deyil, sevgilin üçün də istədiyindir. Ondan onun adına istəyərsən. Onu sonsuzadək sevə bilmək üçün istəyərsən. Sevmə azadlığını istəyərsən və bunu qəbul etməyini istəyərsən. İstəyərsən… amma bir gün gələr bu istəklər də sona çatar. Özün özündən istəyərsən artıq. Sevdiyini özündən daha çox sevmək istəyərsən… Əbədi yaşatmaq istəyərsən bu sevgini…. Bax elə bu zaman cücərər AYRILIQ toxumları...
Bəs ayrılıq nədir?! Ayrılıq qanadı qırıq bir quşdur. Ayrılıq qovuşmayan, bitmək bilməyən yollardır. Ayrılıq hüzndür, təklikdir. Ayrılıq açılmayacaq səhərin gecəsidir. Ayrılıq eşitməyən qulağın duyduğu səs, görməyən gözün səksəkəsi, qorxusudur. Ayrılıq, uzaqlardan gələn və yolunu heş zaman gözləmədiyimiz yolçu. Ayrılıq getdikcə böyüyən bir uçqundur. Ən acı ayrılıqlardan biri də sevgilinin səni hər görüşdüyündə soyuq məzarı ilə qarşılamasıdır.