Səhər açılırdı, ancaq mən hələ gözlərimi yummamışdım. Dəqiqələr keçdikcə günəşin şüaları gözümə düşürdü. 3 həftəlik saqqalımı qaşıya-qaşıya hamama keçib əl-üzümü yudum. İştahım yox idi , əynimə paltar geyinib evdən çıxdım. Sahilə gedib dəniz kənarında dayanaraq dənizi izləyirdim. İçimdəki əziyyətə bu son verməsə də, əksinə məni kədərləndirsə də dəniz havasını sevirdim.
Saat 9-a yaxınlaşır və şəhərin mərkəzindəki maşınların səsi də artırdı. Mən də saat 9 da başlayacaq təlimə getdim. Bu təlimə ilk dəfə gedirdim, burada insanlar toplaşır bir-birlərinə problemlərini danışırdı. Artıq ətrafımda heç kimim qalmadığından dərdimi danışmaq üçün təlimə getməyə qərara almışdım.
Mən ora çatanda artıq təlim başlamışdı. Mühazirəni deyən nurani sifətli bir kişi məni görər-görməz qarşısındakı 8 nəfərə dedi ki, bu oğlan aramıza yeni qatılıb. Adı Orxandır, gəlin hamımız onu tanıyaq, gəlin onun dərdini həll etməyimiz üçün Allaha dua edək. Hər kəs əllərini ovucuna qoyub, çənəsinə yaxınlaşdıraraq dua edirdi. Keçdim aralarında oturdum, Samirə adlı bir qadın öz dərdindən danışırdı, ərindən boşanandan sonra psixoloji sarsıntılar keçirirmiş. Məhkəmənin qərarıda uşaqları atasına veribmiş və indi də üzünü göstərmir. Çox kədərli görsənirdi və danışanda arada da ağlayırdı. O qurtarandan sonra hər kəs onun gələcək xoşbəxtçiliyi üçün ürəyində duaya başladı. Nə üçün bura gəldiyimi özümdə bilmirdim. Sonra mənə söz verildi və mən ayağa qalxaraq insanların qarşısına keçib danışmağa başladım:
- Mən çox pis adamam. Tək pis yox, həm də irgənc bir insanam. Danışıb qurtarandan sonra sizdən ricam mənə dua yox, lənət oxuyun. Çünki siz özünüz də bu sözümə görəmənə haqq verəcəksiniz.
Adım Orxandır. Universitetə daxil olandan bu günə kimi o qədər qızlarla olmuşam ki, hətta indi yolda görsəm heç birini xatırlamaram. Qızların xoşuna gəlməyi xoşlamışam həmişə. Hansı qız mənə 3 saniyədən artıq baxırdısa, onu ovuclarımın içinə alırdım. Hamısı ilə yatandan sonra yoxa çıxırdım. Bu günə kimi bəlkə 100 dəfə