dəqiq görməsəmdə qıza oxşayırdı. Yəqin ki, kiminsə qəbrini ziyarətə gəlmişdi.
Qəbrstanlıqdan ayrıldım və evimin yaxınlığındakı kafedə oturdum. Stəkanı dodaqlarımın arasına aparıb bir qurtum içəcəkdim ki, Lamiyə birdən kafenin qapısından içəri girib üzərimə gəldi. Stəkan əlimdən yerə düşdü və parça-parça oldu. Hər kəs mənə baxdı. Lamiyə gəlib mənə sarıldı və üzümdən öpüb salamlaşdı. Ofisiant oğlana iki qəhvə söylədi və masa arxasına keçib mənim əlimdən tutaraq söylədi:
- Ömrüm, bağışla atam zəng etmişdi deyə, mən evə getməli oldum. Sənə xəbər verə bilmədim.
- Lamiyə… Sən gərçəksən?
- Dəlisən sən?
Mən ayağa qalxıb kafenin içərisində möhkəmdən qışqırmağa başladım : " Ay camaat, yalvarıram mənə düzünü deyin, bu qızı görürsünüz?” – hər kəs mənə baxıb gülümsədi. Başları ilə "hə” işarəsi mənasında salladılar. Lamiyə gəlib mənim qolumdan tutub dedi:
- Dəliolmusan sən? Məni niyə qorxuzursan ki? Bu gün səhər-səhər də qəribə idin. Camaat bizə baxır , aşağı otur!
Qəhvələr gəldi və Lamiyə mənə gedib üzümü yumağı söylədi, mən tualetə gedib əl-üzümü yudum. Gözlərimin içi qan –qırmızısı olmuşdu. Tualetdən çıxıb, kafenin salonuna getdim. Lamiyə üzümə gülümsəyərək dedi ki, qəhvəni iç heç nəyin qalmayacaq! Mən ona dedim:
- Lamiyə, hamiləsən sən?
- Yox… Bunu haradan çıxardın…
- Offf… bu nədir axı… Mən realdayam yoxsa, yuxuda .
- Mənim gözəlliyimin şahidisənsə deməli realdasan…Xa,xa,xa…
- Bəs mən Ukrayna da iki il oldum. Yox yuxudur bu…
O sadəcə güldü. Qəhvəni içəndən sonra bir az təmiz hava da gəzdik. Mən çox yoruldum. Lamiyə məni evə apardı. Mənim halımdan gileylənirdi. Qapıdan içəri girər-girməz mənimlə sevişməyə başladı. Ancaq ona toxunamağa halım yox idi. Məni soyunduraraq yatağa atdı və çılpaq bədənimi, əlləri ilə masaj etməyə başladı. Sonra heç nəyi xatırlamıram.
Yuxudan oyananda yenə " Lamiyə” deyərək oyandım. Yanımda heç kim yox idi. Yuxudan duran kimi mədəmdəki aclığı hiss