a içdiyin suyun içində dərman var idi. Hansı ki, o yuxu dərmanı ilə sən dörd saat əlavə yatdın. Qəbrsanlığa gedəndə səni izldəim, daha sonra kafeyə girdin və məndə dalınca girdim. Sən tualetə gedəndə yenə qəhvənə dərman atıb sənin yuxunu gətizdirdim. Sonra evə də gələndə sən lüt qaçdın, sonra öyrəndim ki,, dəlixanaya bağlayıblar səni. Mən öz qısasımı almış oldum. Bacımın qisasını! Səni öldürədə bilərdim. Sən qarnındakı uşaq olan bir qızın qatilisən! Belə necə yaşaya bilirsə? Əlvida… birdə məni görməyəcəksən…. Sənə sö verirəm! – dedi və çıxdı getdi. Ağlımın ucundan da keçəmişdi ki, Lamiyənin ekiz bacısı var. Bədənim əsirdi, qorxudan…Günahlarımdan…. Lamiyənin bacısı həqiqətən haqlı idi.
Həə belə dostlar…. Mənim də hekayəm bu qədər idi. – Aparıcı ayağa qalxaraq ağlayan camaata dedi:
Gəlin Orxana dua edək ki, hər şeyi onda yaxşı olsun. – ancaq onun sözünü kəsərək dedim:
- Yox dua etməyin. Ürəyimdəkiləri sizə danışdım və rahatladım. İşdi mənə nəsə olsa ağlınızda qalanları bir kitab halında çıxarın ki, insanlar öz nəfsinə sahib olmayınca nələr baş verir. Bunu sizdən xahiş edirəm! Əlivdə dostlar.
Təlimi tərk etdim və şiddətlə əsən küləkli hava da dənizə tərəf getdim. Sahil də fırtınaya görə heç kim yox idi. Dalğalar bir birinin belini qucaqlayırdı. Qara buludlara baxdım və sanki içərisində Lamiyəni gördüm, məni özünə çağırırdı. Gözlərimi yumuram və Lamiyəyə qovuşmaq üçün dənizə tərəf addımlayıram. İndi dərk etdim ki, Lamiyəni sevirəm… Bu dənizin dalğaları məni ona aparacaq… Sənə gəlirəm