Önümdə gülərüz sima canlandı,
Sevinc göz yaşları axır gözündən,
Gülüşə qərq olmuş simanın mənə,
Kədərlə iztirab baxır gözündən.

Necə də mənalı rəsm əsəridir,
Gülüşün içində göz yaşı da var.
Tükənməz sevginin göz yaşı boyda,
Ömürlük yoldaşı, sirdaşı da var.

Onun ki, ürəyi dərdlə doludur,
Üzdəki cizgilər yalanlar satır.
Bu gülən simanın dərinliyində,
Kim bilir nə ağrı-acılar yatır?!

Cavabsız suallar yaranır bu dəm,
Bəlkə də bu adam özünə gülür!?
Çarəsiz, ümidsiz halına baxıb,
Bəlkə kədərinin üzünə gülür!?

Yalançı baxışlar, saxta gülüşlər,
Bəlkə keçmişinin əsasıdır bu?
Xoşbəxt anlarına biganəliyin,
Laqeyd olmagın qisasıdır bu?

Gülərkən ağlama, ağla gülərkən,
Bəlkə qurtulasan agrılarından.
Bu geniş yolları bəyənmədinsə,
Çıxma qismətinin cığırlarından...