mən”, İllər ötdü, necə dözdün, ay
ürək? Madam dözmək mümkündüsə,
axı sən, Mən məzlumu niyə üzdün, ay
ürək? Əzab verib qamətimi əyirdin,
Bircə günə bir ilimi yeyirdin. Unut desem, “mümkünsüzdür” deyirdin,
Mümkünsüzü necə çözdün , ay ürək?
Gənc yaşımda saçıma dən saldın sən,
Sevgi deyib, məni mədən aldın sən.
Olar-olmaz xəyallara daldın sən,
Xosbəxtliyə dodaq büzdün, ay ürək. Dərd əbədi oxtək girib ömrümə,
Zövq aldınmı əzab verib ömrümə? Bir
yaşamlıq, qısa Qərib ömrümə, Qəm-
kədərdən sıra düzdün, ay ürək. -
Söylə məni niyə üzdün, ay ürək?