Qeribe bir heyat yaşamişiq biz.
Sevinci muemma, qemi muemma.
Men seni, sen meni dost bilsek bele,
Urekde heqiqet gizlenib amma. Axi ne faydasi, ne xeyri varki?
Men seni, sen meni danlasaq bele,
Heqiqet budurki cox gecdir daha,
Gizli bir sevgini anlasaq bele... Sebebsiz deyilmiş senin o vaxtlar,
Yanima o gelib, o getmeyinde,
Her gece zeng edib, necesen deyib,
Sadece sesimi eşitmeyinde... Sebebsiz deyilmiş her goruşende,
Meni hesret dolu izlemeyinde,
Her dogum gununde birinci menden,
Birinci tebriki gozlemeyinde... Sebebsiz deyilmiş uzundeki qem,
Bir hezin musiqi oxunan kimi,
Utanib ozunu tez itirmeyin,
Ellerin elime toxunan kimi... Deyerdin ne olar, hec ne soruşma!
Derdini boluşmek isteyende men,
Dostlar arasinda gizli sirr olmaz,
Ne ucun sevgini sirr saxladin sen? Bu heyat qatari yola duşerken,
Dedim yer saxlayin birce nefere,
Gozledik, gelmedin, gecikdin gulum.
Ayriliq eyleşdi hemen boş yere...