Nə qədər eşqimiz,ey gül, belə pünhan olacaq?
Aşikar eyləməyincə ürəyim qan olacaq.

Nə qədər gül üzünün həsrətin aşiq çəksin,
Nə zaman vəslinə bəs yetməyə imkan olacaq?

Bəs haçan rəhm edəcək bülbülü-biçarəyə gül,
Nə qədər bəs o fəqirin işi əfqan olacaq?

Eşqdən başqa nə dərd olsa, yenə çarəsi var,
Ayrılıq dərdinə, bilməm, necə dərman olacaq?!

Öz xoşümla o qara zülfə əsir oldum özüm,
Bilmədim,xatirim eşqində pərişan olacaq.

Sən götür məscidi, Zahid,bizə meyxanəni ver,
Kim bu işdə görək axırda peşiman olacaq?!

Hələ,Vahid,meyə meyl eyləmə,qoy gəlsin o gül,
Yarsız yerdə mey içmək bizə nöqsan olacaq.