Səndə vəfasızsan bu dünya kimi,
İkinci vəfasız nəyimə gərək?
Əhdini eşqində pozan insanın
Sevgidə verdiyi söz nəyə gərək?
Könül gözü ilə sən, baxsan
dünyaya
Toxunsan yetərdir, göz nəyə
gərək?
Qəlbi dağlamısan, sağalar çətin,
Dönsən yox olacaq bu əsarətin.
Düşünmə xəyaldır, gedəcək
əlbbət
Sevgidə olmasın, naxələf-xəlvət.
Dediyimi anla sevgili afət
Qəlbi dağlamağa köz nəyə
gərək?
Sözlərimdə vardır, kiçik bir məna
Düşünmə sadədir bax onu anla.
Qəlbimə verdiyin ağu-fəğanla,
Sağalan deyildir, inan zamanla.
Əvvəlcə sevdirdin özünü mənə,
Yandırdın vermədin közünü
mənə.
Mən səni sevsəmdə, canımdanda
çox
Bir dəfə demədin sevirəm
sözünü mənə