şəklini,
Səndən əmanət kimi mənə qalmış
şəklini. Nə gücüm var,nə qüvvəm,duram ayağa
birdən,
Götürəm əllərimə sənin o şəklini mən,
Sıxam,basam bağrıma,qucaqlayam
doyunca,
Baxam gözəl üzünə,baxam,gecə boyunca. Neçə vaxt keçib artıq...
Nə səsini duyuram,nə üzünü görürəm,
Gör nə günə qalmışam,sənə ürək
sözümü küləklə göndərirəm.
Yada salıb bir anda o ötən günlərə mən,
Boylananda geri mən, Elə bir ah çəkirəm dağları silkələyər,
Lap əridər daşı da.
Ağlamaq istəmirəm,
Quruyub onsuz mənim gözlərimin yaşı
da. Nə olar artıq eşit,eşit mənim səsimi.
Bəsdi dəlilər kimi öz-özümə danışdım,
Bəsti səni küləkdən hər ötəndə
soruşdum.
Bəsti xəbər gözlədim,qayıtmadı
küləklər, Ürəyimdə puç oldu yenə arzu-diləklər. İndi küləyi deyil,səni gözləyirəm mən.
Bilirəm gələcəksən...
Qapı açıq,mən oyaq,
Əsl sevənlər sayaq.
Bu gecə yatmayacam,yata bilmərəm
onsuz. Səhəri gözləyəcəm,yenə günəş çıxacaq,
Yenə gecə bitəcək,yox olacaq hər
ulduz.
Mən isə qollarımda səni görəcəm səhər,
Sevinəcəm,uşaq tək ağlayacam bir
qədər. Gözlərinə baxacam,əllərini tutacam,
Hər qəmimi,dərdimi səninlə unudacam. Yenə gözəl gülüşün ömrümə nur
saçacaq,
Yenə bahar gələcək,yenə güllər açacaq.
Bir gün anlayacaqsan nələr
çəkmişəm,nələr,
Canımı alsın Allah,bu yaşamaqdır məgər?!
Nə olar artıq qayıt,ya bu gecə,ya səhər...
Ömrünün sonunacan səni