Axşam, üzünü sıxmışdı pəncərəyə,
və mən yeni bir roman oxuyurdum
Sakit yağışlı kücələrdən
və səni danışırdı hər kəlmə başı,
hər nida... ürəyimdəki hər acı göz yaşı
Dünənki gecəydi.
Dünənki dönüşdü evə, işiqlarda dünənkiydi
Xatirəsiz, yaddaşsız etinasız mənzərə
Yeni bir xəyal yazırdı, həmişəyazar pəncərə
Bu gecə ah bu gecə
Ölə bilsəydim deyincə ürək
Hardasa bir gülüş sədasi gəlir qulağıma
ürəyin özgəli sevdalar gölü
Ölü...
Keçən günlərin kədəri ölü
Deyə... yaşamağa başladım bu qəmi
Sən də unutdun məni
Üzünün saxtakar təbəssümütək
Dondu keçmişində bir özgə yalan
Mən...
Mən isə hər yuxusuz gecə buralarda
Hələdə varam hələdə varam
indi bu dünyada kim ağlar məni
Kimə gedəcəyini bilməyəcək bu yol
Kimə dönəcəkki
İndi kim?!
Bu dünyaya bağlar məni
Hər il yeni fəsil hər gün yeni bir sabah
Dünən ağladığım zaman da keçdi
Unutdun, sənsizlik yoxluğun içində öldü
O qədər yox idin ki düşmürdün yada
O qədər yox idin fikrimdə azdı ürək
Xatirimdə sənsiz gördüm hər ötəni,
hər keçəni
Sən də unutdun məni
......................Səndə unutdun məni