AH SEVGİ..! (serbest şeir)
***
Ah sevgi,
Sen ne qeliz bir duyğusan.
Her saatı bir ezabsan.
İstirabsan.
Dörd terefe axan susan.

Bir qolunda nifret axır.
Üzerinde şimşek çaxır.
Qezeb dolu, kin doludur.
Sebeb xeyanet yoludur.

İkincide keder axır.
Ürek sıxır.
Göz yaşıdır neticesi.
Eşidilir qemin sesi.
Bir sebebi ayrılıqdır.
Gör ne qeder qelb qırıqdır.
Ah mehebbet!
Sen qırırsan ürekleri.
Sındırırsan ürekleri.
Yaradırsan keder qemi.
Qurumur gözlerin nemi.
Sebeblerden digeriyse qarşılıqsız mehebbetdir.
Qem qüsseden ibaretdir.
Seven insan düşünür ki,
zaman geler sever belke.
Gözlerine çökür kölge.
Onun temiz sevgisine.
Yaranmır zerre qarşılıq.
Davam edir bu ayrılıq.
Sevilense neylesinki sevir başqa bir insanı.
Belke o da sevmir onu.

Üçüncüsü hesret qolu.
Çox keçib hemin yolu.
Vüsaladır burda teleb.
Ayrılıqdır yene sebeb.
Amma küsüb ayrılmaq yox.
Seve-seve ayrılmaqdır.
Bu derd sanki böyük dağdır.
Hemin dağı aşmaq gerek.
Tab getirmir bezen ürek.
Ayrı qala bilmir yardan.
Parçalanır intizardan.

Dördüncüde ne keder var, ne de nifret.
Ne de ezab veren hesret.
Burda sevenler qovuşur.
Bütün küsenler barışır.
Ah sevgi ah...
Etmek olmur seni izah.
Bir terefin xoşbextlikdir, bir terefin bedbextlikdir.

Çox az adam olur xoşbext.
Yaradırsan qezeb, nifret.
Kime keder olur qismet.
Çekdirirsen acı hesret.
Ah mehebbet, ah mehebbet...!!!

Müellif: Nüsret Hesen
22 aprel 2009

Mektebde cebr dersinde yazmışam :-)

oğrulayan özünü tanımır, oxucular bağışlasın