müellif Valeh Duyğun

____AĞLATDI MENI____

Gezirdim öz bağımda, azade bülbül teki men,
Çekmirdim ne bir qüsse, ne de bir keder yükü men.
Sevirdim, bir ince bel, qare gözlü meleyi men,
O, qara gözlü peri yar, yaman aldatdı meni.
Uyaraq var dövlete o, eğyara satdı meni.

Sanmayın ki o, menim üreyimi dağlamadı.
Ayrıldıq men ağladım, amma o, heç ağlamadı.
Sevgime herşeyi qurban eledim, anlamadı.
Ömrümün bahar çağında, borana atdı meni,
Uyaraq var dövlete o, eğyara satdı meni.

Ne bileydim ki, mehebbet bağım qefleten solar,
Sevdiyim yar, meni min cövrü-cefa oduna salar.
Bilmezidim cavanlığım, kedere mehkum olar,
Cavan yaşımda yarım, qem, kedere qatdı meni,
Uyaraq var dövlete o, eğyara satdı meni.

Insafsız yar, zavallı aşiqini atdı oda.
Saf eşqi mehv eleyib, mehebbeti satdı yada.
Saçlarım döndü qara, cavanlığım getdi bada,
Üreyi derd bürüdü, çox vaxtsız qocaltdı meni.
Uyaraq var dövlete o, eğyara satdı meni.

Menim bextim mecnuna, yazılan qismet kimidir.
Yardan ayrılandan, her yan mene qürbet kimidir.
O, gedenden mene, gündüzler de, zülmet kimidir,
Çün, heyatda qayğısız olan vaxt ağlatdı meni,
Uyaraq var dövlete o, eğyara satdı meni.