Bakıya toxundum… əsdi ürəyim,
Toxunmaz olaydım Bakı dəyişib.
Geyinib əyninə dekolte geyim,
Burnu kiçilibdir, dodağı şişib…
Burdan milyardlarla qonaq
ötürüb,
Indi öz-özünə qonaq, şəhərim.
Röyadan düzəlmə burun
götürüb,
Aygündən silikon dodaq,
şəhərim.
Qalıb bir sümükdə, bir də dəridə
Tarix küçə-küçə, ev-ev sürünür.
Izzətlə, Xosenin şəkilləri də
Bakıda Bakıdan böyük görünür.
Açıb yarıyacan öz sinəsini,
Biabır eləyib məni bu şəhər.
Kəsib, qayçılayıb gödəkçəsini
Geyinib əyninə mini bu şəhər.
Nədir səni belə qəfil dəyişən,
De, görüb tufanmı qopub
içində ?
Sən ki, qocaldıqca lap
gözəllləşən,
Gözəl bir qadınsan şəhər
cildində…
Götür bu dəsmalı sil o boyanı,
Səndən olmayana daha qoyma
qol.
Tulla geyindiyin o dikdabanı,
Bir az balaca ol amma Bakı ol.
Hər küçən ,hər evin qürbət
kimidir
Hüznün, yalqızlığın paytaxtı
şəhər.
Bəlkə də Bakı bir qədim gəmidir,
Dayanıb Bakını gözləyir Xəzər…
Şirinlik qalmayıb şirinliyindən,
Qadınlar soyunub çıxır şəhərə.
Mavi ekranların dərinliyindən,
Masmavi “kişilər” axır şəhərə…
Axır mavi-mavi bəyaz yalanlar,
Utanır, qızarır bəyaz qalanlar,
Qırmızı-qırmızı mavi olanlar,
Gündə bir boyanı yaxır şəhərə…