Sənsiz dərd içimi yaralar mənim.
Gözlərim zülmətdən qaralar mənim.
Bu dünya başıma dar olar mənim.
Səninlə açmışdı arzum,muradım.
De sənli günləri necə unudum? Hərdən yoxluqların məni üşüdüb,
Hərdən intizarın qəlbimi didib,...
Baxışın könlümü elə isidib,
Hələ də səngimir alovum odum,
De sənli günləri necə unudum? Dərdimlə alışar hər dağ hər dərə.
Hey səni görürəm baxsam hər yerə.
Hər ani baxışın mənə xatirə.
Məndə xatirələr əsiri oldum,
De sənli günləri necə unudum? Günəş də öz nurun qıymadı mənə.
Yollarım hey düşdü dumana,çənə.
Yenə goz yaşları,yenə dərd yenə,
Ucaldı göylərə ahım,fəryadım.
De sənli günləri necə unudum? Mən daha özümü salmışam oda.
Sən coşğun bir dəniz,mən sakit ada.
Sənli xəyallarla rəzil dünyada,
özümə əbədi bir yuva qurdum.
De sənli günləri necə unudum? İndiki əllərin əlimdə yoxdu,
Həsrətin qəlbimə sancılan oxdu,
İndiki yoxluğun evimi yıxdı?
Bu uçuq komamda qoy rahat yatım.
De sənli günləri necə unudum? Xələfəm adımı dilində səslə,
Mənli xatirələr yolların üstə,
Hər axşam həsrətlə yolumu gözlə,
Bəlkə qismət oldu dönüm,qayıdım,
Mən sənli günləri necə unudum? XELEF AZERI