Kaş qayıda biləydim mən o çağa,
Mənim o çağlarda gözüm qalıbdı.
Sen köçəndən bəri özgə ocağa,
Sönübdür ocağım közüm qalıbdır.

Sən gedəli duman çöküb gözümə,
Qəm-kədərin əksi düşüb üzümə.
Necə keçim birbaşa son sözümə,
Deyilməyən xeyli sözüm qalıbdır.

Həyat sənin, nəfəs sənin, üz sənin,
Ürək sənin, beyin sənin, göz sənin,
Qulaq sənin, dodaq sənin, söz sənin,
Tək özümə kəfən bezim qalıbdır.

Olsa da sənsiz bu həyat çox çətin,
Kamrana şərbətdi sənin həsrətin.
Mən çəkəcəm eşqimizin xiffətin,
Ta nə qədər canda dözüm qalıbdır.