O səni düşünmək ki var,
Səni düşünmək... uzun gecələri,
Qaranlıqlara sarılmaq,
Sən deyə qucaqlamaq kölgələri...

O səni gözləmək ki var,
Sabahlaradək yuxusuz gözləmək,
Ayaq səslərini, qapı qıcırtılarını
Min dəfə dinləyib, min dəfə ölmək...

O səni gizləmək ki var,
Quşlardan, çiçəklərdən belə qısqanmaq,
Sevərək, səni sevərək
Küləkdən, yağışdan bu eşqə sığınıb saxlanmaq...

O sənsiz darıxmaq ki var,
Tellərindən, dodaqlarından ötrü darıxmaq,
Yenə də əl-ələ bərabər olmaq,
Mavi gözlərinə doya-doya baxmaq...

...Və səndən ayrılmaq ki var,
Yenicə tapmışkən itirmək,
Çağırsam da duymaz olduğun zamanlar
Tənha günləri ard-arda ötürmək...
Bax, onlardır məni yaxan, yıxan və solduran.
Sevgi bitdiyində,
Yalnızca Ayrılıqla baş-başa qalır insan...