Ötənləri bitən bilib
Üzü doğru gələcəyə dayanmaq nə
gözəl imiş!
Dadlı-şirin yuxu görüb gecə yarısı
oyanmaq,
Həyəcandan min bir rəngə boyanmaq da...
Həyatında fırtınalar qopsa belə,
Hər tərəfə hiylə, yalan hopsa belə
Məhəbbətə inanmaq da!
“Nə zamansa olar”, - deyə arzu etmək,
Xəyallara dalıb getmək, Ümidləri gəmi edib adiliklər dəryasında
batmamaq da.
Yol gözləmək,
Həsrətini çəkdiyinin vüsalına
catmamaq da
Gözəl imiş! Vay o gündən,
Inanasan çatdığının həmin ünvan
olmasına!
Baxmayasan o açdığın qapıların
arxasına –
Nifrət dolu bir keşmişin zərbəsindən Parça-parça olub sına ümidlərin,
Ləkə düşə bəyaz donlu sabahının
yaxasına!
Bax o zaman,
Arayırsan əcəlini,
Ölüm belə şirin olur! Arzulara aldanmağın yaraları hər
yaradan dərin olur.
Yalnış düşən naxış kimi ilmə-ilmə
sökülürsən,
Damla-damla kiçilirsən.
Təkliyinə şükür deyib öz qınına çəkilirsən.