İncimişem...! Bir vaxt
mene doğma olan
camalından, İncimişem...!
Yuxumda da meni rahat
buraxmayan xeyalından
İncimişem...! Ayrılarken sakit-
sakit vida deyen dodağından,
İncimişem...! Göz yaşıyla
islanmayan quru, soyuq
yanağından, İncimişem...!
Ümidimi parçalayan o bigane
sözlerinden, İncimişem...! Buz
baxışlı o amansız gözlerinden,
Ellerimden sıyrılaraq ucub
geden ellerinden, İncimişem...!
Eh...! Hamısı behanedir,
Elacsızam... Sene özge ne deyim
ki...?! Xeyalımın ne günahı?!
Ondan niye inciyim ki?!
Bilirsenmi men neyinden
incimişem? O sevmeyi
bacarmayan daş parçası-
ÜREYİNDEN İNCİMİŞEM...!