(N. Kesemenli.)

Canı sən vermədin, sən də alasan,
Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.
Qıyma sevəninə qatil olasan,
Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.

Ölümüm min yerə yozulacadır,
Dünyadan bir sevən azalacaqdır,
Qəbrim ürəyində qazılacaqdır,
Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.

Məni öz əlinlə məzara vermə,
Görmək istəmirsən, heç məni görmə,
Sən Allah, bu qədər günaha girmə,
Ümid ver yaşayım, öldürmə məni.

Vallah, əllərimdə qalacaq yaxan,
Bilmirəm bu mənzil uzaqmı, yaxın?
Yaşamaq mənim də haqqımdır axı?!
Ümid ver yaşayım, öldürmə meni…

bir Roman..