Ürək ağrısıyla bir söhbət
edim,
Diqqəti yönəlsin hamının mənə,
Atanı sahibsiz buraxan övlad,
Dünya heç xoş üzün göstərər
sənə?
Necə yaşayırsan bu vicdanla sən?
Nə sözlər deyirlər adına sənin?
Biri "ATA" sözün alanda dilə,
Heç atan düşürmü yadına sənin?
Qocalar evində yaşlanan ata,
Bir vaxt diləyirdin övladım olar.
Axı nə biləydin "övlad" dediyin,
Bir ağır dərd olub qəlbinə dolar.
Ata müqəddəsdir, ata əzizdir,
Heyif ki bu sözü qanmayır çoxu.
Sonunda atırlar doğma atanı,
Qəbinə vuraraq qəm adlı oxu.
Sənə kişi demək olmaz, incimə,
Atanın qiymətin bilməyən oğul!
Atanı atmısan bir əşya kimi,
Ağlayan gözünü silməyən oğul!
Məsəl: Göydə ALLAH, yerdə
ATADIR,
Bu söz sənin üçün havayı gedir.
Bir gün ata olub sən atılarsan ,
Onda anlayarsan atılmaq nədir!
Sevgi nəvazişlə oğul böyütdün,
Qoymadın dizinə bir tikan bata.
Oğlun səni atdı dəyərsiz kimi,
QOCALAR EVİNDƏ YAŞLANAN ATA!
Dinləsin diqqətlə övladlar məni,
Hamı göz yumacaq bir gün
həyata.
Ana evdə nurdur, qiymətin bilək,
Yaxşı övlad üçün Tanrıdır ATA!
MUELLIF: SAMIRE MEMMEDOVA