Bir zəng ümidiylə yaşayan ürək,
Taleyin bir tükdən asılıdır ki.
Yenə dəsti-xəttin görünür, fələk,
Bəxtim möhürünlə basılıdır ki.
Bir səsə möhtacam neçə zamandır,
Sanki yaşadacaq məni həmən səs.
Gəl yetiş, hardasan, gülüm, amandır,
Sənsiz ömrüm-günüm əbəsdir, əbəs.
Çox görmə bir zəngi, danışmasan da,
Zəngin dalğasında taparam səni.
Özün bir zəng ilə yaşamasan da
Gəl yaşat, öz Tanrım yaparam səni.
Əlimdə tutduğum cansız aparat
Varımı yoxumdan eyləyib yenə.
Saralt, gözlərimin kökünü saralt,
Qəlbin daşdan imiş...nə deyim sənə...