Nə yaxşı ki, tabutu yox quşların.
O tabutun altda necə dözərədik?
Bütün gözlər o tabuta yüklənib
Bəlkə elə çiyniniyi əzərədi.
Bəlkə çatıb dadımıza bu uşaq.
Ölən quşa qəbir qazan bu uşaq.
O tabutdan çiyniniyi qurtarıb.
Başımızın üstə duran bu göydən.
Bu günəşdən, bu ulduzdan, bu aydan.
Bu buluddan çiynimizi qutarıb.

Nə yaxşıkı yaşayırıq beləcə.
Hər günahı yuyub pozan tapılar.
Nə yaxşıkı bu dünyada balaca.
Serçeyede qebir qazan tapılar.

Bəlkə mənim qebrimide qazan var.
Gündüz qazır, gecə qazır qebrimi.
Dimdikleye-dimdikleye torpağı.
Bir balaca serçe qazır qebrimi.

Axı, hələ mən nə ömür sürmüşəm.
Ölüm yəqin hələ məndən gen gəzir.
O serçeni bəlkə yüz yol görmüşəm.
Demişəm ki yazıq serçe dən gəzir.