Kaş ki,gəlməyəydin nərgiz ömrümə,
Ömrümün günləri köç edir axı.
İlini tərk edir baharlı payız,
Sənsiz könlüm ruhu üşüyür axı.
Gəlib qəlbə dolur pöhrə xatirən,
Vəfasız sevginin uyğusu kimi.
Əldən uçub gedir bəxtsiz düşüncəm,
Beynin vəfat edən duyğusu kimi.
Var olur,yox olur hərdən dumanlı,
Bir anlıq donanda yaddaşın kartı.
Səni xatırlayır min bir gümanlı,
Gözlər bəbəyində qalır zamanı.
Simsiz telefonum zəngə diksinir,
Sənin baxışının pərtliyi kimi.
Gələn mesajının səssiz nəğməsi,
Ayırdı yolları sərtliyi kimi.