Getdi səmimiyyət...
biz yalın qaldıq,
Apardı üzündən təbəssümləri.
Hicran doğru oldu,
biz yalan olduq.
Saxtalıq araya girəndən bəri...
Barı öz sözünü ürək dedimi
-Danış,
bu soyuqluq nədəndir, bilim,
Üzündə üç xal var
Üç nöqtə kimi,
Yarımçıq cümləyə bənzəmə, gülüm.
Getdi səmimiyyət,
getdi aradan,
Əridi, yox oldu uzaqlar kimi.
Baxıram üzünə
hirsli anadan
Təbəssüm gözləyən uşaqlar kimi...
Hələ paslamnayıb xatirələr də,
Hələ qəlbimizdə isti var bir az.
Bir nəğmə səslənir hey pərdə-pərdə:
"Getdi... o günlərə daha gün çatmaz!"
Qəlbimə yamanca dolub şübhələr,
Heç belə deyildim
nə oldu mənə?
İlk bahar yenidən qayıdıb gələr;
Çiçək - xatirələr qalar çəmənə.
Bu həsrət bəlkə də ilıq dumandır,
Sən bir qanadısan,
mən bir qanadı.
Vüsala nə var ki,
həsrət yamandır,
Dözülməz olurmuş qısqanclıq odu.
Getdi səmimiyyət,
getdi aradan,
Əridi, yox oldu uzaqlar kimi.
Baxıram üzünə...
hirsli anadan
Təbəssüm gözləyən uşaqlar kimi.