Nimdaş təsəllidir indi nə desən,
Uzaq xatirəyə çatmayır əlin.
Tütünə bükülmüş kağız kimisən
Yanırsan,
tüstün də acıdır sənin.
Qayğısız günlərdən sənə nə qaldı?
Yaxşını yamandan indi ayır sən.
Sənin yaşıdların uşaqlı oldu,
Hələ də özünü uşaq sayırsan...
Elə bağladın kı könlünü o vaxt,
İndi pas tutubdur,
aça bilmirsən.
Uçulub gözəllik dediyin o taxt,
İllərin əlindən qaça bilmirsən.
Səni gör bir hara aparır illər,
Geriyə qayıtmaq ümidsiz yoldu,
Yaxın sirdaşların uçub getdilər,
Kiçik bacıların rəfıqən oldu...

Anan baxa bilmir evə-eşiyə,
Yığılı qalıbdır cehizin sənin.
Əhdinə vəfalı olmadın, niyə?
Barı bir ürəkdə olaydı yerin.
Daha kəsilibdir o vaxtkı zənglər,
Bükülü xalçanı güvələr yeyir,
Büllur stəkanlar,
Büllur qədəhlər
Kişi dodağına dəymək istəyir.
Nə sevgilin yoxdu
gözləyə səni,
Nə də məktub yazan,
sən gözləyəsən.
Sevdalı günlərin qayıtmır geri,
Sıxıb ürəyinə əzizləyəsən.
Ömrü yelə verib
Bu yaşda, sində
Yalan xəyallara dalmaq çətindir.
Köhnəlmiş,
qat kəsmiş cehiz içində
Əlləri qoynunda qalmaq çətindir...