Yadıma salmışam bu gün nələri...
Qayıdıb dönmüşəm o çağa yenə.
Səndən miras qalan xatirələri
Qələmlə düzmüşəm varağa yenə.

Cənnət yuvasıymış sevilən bədən,
O, 'sənli' dünyanın ən bəxtəvəri.
Sanki xəyallara qarışıb gedən
Ruhumun həsrətdən yoxmuş xəbəri.

Elə bil aradan keçməyib illər,
Ömür də ötməyib bir külək kimi.
Elə bil o qatil, amansız əllər
Əzməyib sevgini kəpənək kimi.

'Məni sevirsənmi, görəsən hələ?'
Soruram özümə bu anlarımda.
Şəkildən canlanıb gəlkəsən dilə,
O sənsiz, o səssiz zamanlarımda.

De nədən tuş gəldi talelərimiz?
De nədən görüşdük, nədən ayrıldıq?
Dözüm imtahanı verəmmədik biz,
İnam da qırıldı, biz də qırıldıq.

Yalançı sözlərin iti xəncəri
vurdu qəlbimizə həsrət naxışı.
Səndən ayrıldığım o gündən bəri
Bitib tükənmədi ömrümün qışı.

Deyəsən, səninlə gəldik üz-üzə -
Bu nakam sevgiyə yenilmək üçün.
Bir bahar yetərdi, əzizim, bizə -
'Bir azca, bir azca sevilmək üçün'.