Yenə o qız olaydı, şeirimə beləcəbaşlayıram bu gecə.
Ya zaman qayıdaydı, ya da o qız dönəydi
Ürəyim sevinəydi.
Nəhayət arzularım bir gün çiçək açaydı
Kədər məndən qaçaydı
Yenidən həyatıma sevgi, fərəh qataydım
Mən də kama çataydım.
Necə xoşbəxt adamlar yaşayırlar bir ömür
Yaşayaydım kaş o cür...
Yenə o qız olaydı, səsimə səs verəydi
Mənə həvəs verəydi.
Yenə gözüm görəydi onun o gül üzünü
İşıldayan gözünü.
İncə, ipək əlləri toxunaydı əlimə
Dönəydi sevgilimə.
Yenə öpüb alnını “halalım” ol deyəydim
Eşqinə baş əyəydim.
Bütün yollar, küçələr həsəd aparıb bizəYanaydı
sevgimizə...
Yenə o qız olaydı, o şirin xatirələr
və daha nələr, nələr.
Yaşanaydı yenidən sevgi dolu görüşlər
Qayğı dolu öpüşlər.
Bir payız axşamında yağışa rast gələydik
Öncədən nə biləydik.
Ən soyuq havalarda isti məhəbbət ilə
Gəzişəydik əl-ələ.
Günbəgün eşqimizin çoxalaydı dəyəri
Bir-birindən ötəri.
Yenə o qız olaydı, yenə geri gələydi
Bəxt üzümə güləydi.
Sahil boyu gəzişib dənizi seyr edəydik
Bir az fikrə gedəydik.
Bəyaz qağayılara ara bir yem ataydıq
İki arzu tutaydıq.
Birini mən deyəydim, birini o deyəydi
azacıq düşünəydi.
“gələcək ailənin” xəyalını quraydı
dinmədən oturaydı.