İnsanların çoxunun ruhlari sevgiye acdı. Bu aclıq bir muddet sonra səhvlərə yol açır. Bu aclıqla birləşdirilən həyatlar ya ayrılıqla sona çatır yada xəyanətlə (istisnalar ola bilər). Çünki sevgi aclığı qarın aclığına bənzəməz bəzən çox acarsan nə olsa yeyəcək səviyəyə gələrsən o anda xoşlamadlğın şeyləri doymaq üçün yeyərsən amma sevgi aclığı belə deyil təhlükəlidir seçmədən sevdiyinizi sandığıniz insan sehv biri ise bu aclıq doymaz dahada acar. Bu aclıq artdiqca xəyanətlər başlayar axırda baxarsız sizə qalan peşmanlıqlarınız və günahsız uşaqlar. ( Bu mənim fikirlərimdi belə olacaq deyə bir şərt yoxdu. Vaxt ayırıb oxuduğunuz üçün təşşəkürlər)