Dinleyib ezablı qelb harayını,
Qaytaraq özüne sevinc payını.
Sökek üreklerden qem sarayını,
Gözlerden qurusun qemden axan yaş,
Men de rahatlaşım, sen de rahatlaş.

Sevgiyle var olan bu kainatda,
Sevgimiz dayansın en yüksek qatda.
Ne sen tek yürüme, ne men heyatda,
Bu, heyat yolunda ol mene yoldaş,
Men de rahatlaşım, sen de rahatlaş.

Ya, mene qarğış et gelim zavala,
Ya, söyle seninem dalma xeyala.
Ya, mene teref gel yetek vüsala,
Ya, meni bir yolluq öldür uzaqlaş,
Men de rahatlaşım, sen de rahatlaş.

Ya, qırıq qelbimi sevginle ovut,
Ya, könül mülkümü kökünden uçurt.
Istersen Duyğunu, ömürlük unut,
Tapşırım canımı men yavaş-yavaş,
Men de rahatlaşım, sen de rahatlaş.

şeir müellifi Valeh Duyğun