Bilirdim gedeceksen, bilirdim getmelisen.
Fikrin qaldighi yere, ele hemin unvana.
Bilirdim evvel axir gedeceksen sevdiyim, dunyamdan oz dunyana.
Sen menim olmamishdin, menim parcham olsanda.
Heyatimdan chixmishdin, heyatimda qalsanda.
Seni men uydurmushdum, men seni var sanmishdim.
O qeder yalanina bilerek inanmishdim.
Gunah gezmirem sende, tekce menem, gunahkar.
Atib getdinse meni demek ki, bir sebeb var.
Ne qeder sevsem bele, qururum yixib seni.
Menim erkoyunluyum, belkede sixib seni.
Ozumde ferqindeyem, gecde olsa bilmishem.
Men seni seve-seve, ne qeder incitmishem.
Baghishla gunahimi, sensiz yetim qalmisham.
Meni kime tapshirib bele rahatlashmisan?
Bilirsenmi yox kimsem, bilmirsenmi tekem men.
Bilmirem derd ichinde hansi derdi chekem men..
Niye uzursen meni,
gormursenmi peshmanam.
Senden sonra olmushem,
Sensiz yashamiram men.
Meni kime tapshirdin, soyle gorum kimim var?
Kime deyim derdimi, soyle meni kim anlar?
Kim eshider sesimi, dinleyer her kelmemi,
Soyle meni kim sever, bir daha senin kimi?
Taleyime chen dushub, omrume keder yaghir.
Meni olume tapshir, get.. ecelimi chagir...

Ceyhune Mehmanqizi