Sözdü, bir də qələmdi Nizaminin silahı,
Sözdə, qələmdə gördü peyğəmbəri, Allahı.
Sözlə gəldi axşamı, sözlə açdı sabahı,
Gördü bir tamaşadı, gördü bir həyatdı söz.
Dağa-daşa ün salır, yerlə-göylə əlləşir,
Gözəl söz şah qələmin gücüylə gözəlləşir.
Dahilərin gözündə ucalır, heykəlləşir,
Bir qatını görürük, gör bir neçə qatdı söz.
Onun gur ocağında kim bişməyə, kim bişə,
Ovsununa, sehrinə kim düşməyə, kim düşə.
Mürəkkəbi dəryadır, qələmi saysız meşə,
Əvvəli yox, sonu yox, sonsuz kainatdı söz.
Artar nuru, işığı, öləziməz, sozalmaz,
Söz qiymətli, söz baha, söz gövhərdi,
söz almaz.
Eşqə salar insanı, eşqi heç vaxt azalmaz,
Əbədi bir məkandı, zamandı, saatdı söz.
Zamanların fövqünə ucaldıqca, ucaldı,
O, zamandan güc aldı,
zaman ondan güc aldı.
Cavan qaldı həmişə, nə soldu, nə qocaldı,
Min illərdən söz aldı, min illərə çatdı söz.