ey gözəl,yazıram bu şeiri sənə,
çox əzab eyləmə sən daha mənə.
bir səhvdir eylədim bağışla məni,
bülbülü sən həsrət qoyma çəmənə.
sən məndə oyatdın dünyaya həvəs,
sənsiz dünya mənə sayılır qəfəs.
ya məni yaşat sən,yadaki öldür,
sənsiz istəmirəm mən almaq nəfəs.
səsinə həsrətdir mənim qulağım,
hüsnünü görəndə tutmur ayağım.
adımı çağırsan yetərdir gülüm,
ərisin qəlbimdə dərdindən dağım.
indi mən neyləyim gözlərim axır ,
sən gedən yollara həsrətlə baxır.
gözlərim sataşır gözüne sənin,
o anda baxışın qəlbimi yaxır.
ey gözəl bu şeirə eylə diqqəti,
çəkdirme könlümə sən yar həsrəti.
həyatın mənbəyi sudur ver mənə,
daddırma CAVİDƏ ölüm şərbəti.