Çox demişəm yazmayacam, amma ki nə fərq
edər,
Qərq edər içi, bir də çətin ürək sevməyi
tərgidər.
Hər gedənin arxasınca baxdı naif sevgim
mənim,
Nifrət etdiyim şeyləri edirəm, düşüncəm
gərgin mənim.
Mən dinmədim, ki ürəyimi yerindən çıxarıb
aparanda,
Apar onda, sənin olsun, bəlkə əlində sevinc
tapar onda.
Bezməsəm keçmişimdən, bəlkə sənə sevgimi
söylərdim,
Şahidim göylərdi, görsə əksini göz göynərdi.
İçimdə kin bir gündə sovruldu, yoxsa bu da
mı bir oyun?
Xoşu gəlir onun, bilməm, amma qurbanıdı bu
sətir onun.
Bu şəxs gözlərində batmamaq üçün səndən
gəmi istərdi,
Vaxt bitdi, ürəyi kimsə döyür, yenə həmin
hisslərdi.
Qanı qara qaçıram hara gəldi, kandara belə
buraxma,
Əfəlsən, o qız sənə baxarmı, sən xəyallar qur,
axmaq!
Ağır keçmişimlə bilmirəm neyniyim,
İstəsin qoy, öz işi, bəlkə sevən ürəyə mən
qətiyyən deymiyim?
Ağlımdan çıxmır heç mənim, ürəyimdən niyə
çıxsın,
“İnanmasan, əlini sinəmə qoy, həmin ürəyə
dəy” deyim.
Beynim tam talandı, həm sevgim tapdalandı,
Boğazıma sap dolandı sanki dörd səmtim
dalandı.
Demişdilər, sevgi gözəl hissdir, yoxsa yalan
mı?
Nəysə, belə boş şeylərə mən xərcləməyim
zamanımı.
Ürəyimə qonaq olduqdan sonra damara
qanım axmır,
Unutmaqda çətin iş sevdiyin insanı danmağ
mı?
Hisslər hardasa içimdədi, bərk olsam nə
yazar?
Sevənə bir qələm, kağız ver, sənə əfsanə
yazar.
Gündüz onu seyretmə varsa, hər gecədə
mərdimazar,
Fikirlər batağlığında qorxub necə də dərdim
azar.
Bədənimdəki hər bir hüceyrə sənə meyl edir,
Bəlkə gözlərin gözümdən iraq gözlərimi seyr
edir.
Xəyalımdaki sən indi mənlə həm də əl-ələ,
Beynimin içi zəlzələ, qorxu hissi, bir də
vəlvələ.
İllər öncə əkilən hissin oyuq meyvəsi var,
Qulaqda ney səsi, ürəyin biraz soyuqdeyməsi
var.
Mənimlə qalsan sən, mənə özgə həbib gərək
olmaz,
Ürəyimə elə yara qoymusan, heç bir təbib
kömək olmaz.
Topladım hisslərimi ən sonda tulladım
ünvanına,
Laxtalanıb onsuz, bir də sən vurma düyün
qanıma.
Darıxma bir gün gəlib bunların