Hardan seni düşünürem!
Dolanırsan xeyalımda naşı kimi,
Süzülürsen yanağıma damla-damla,
gözlerimin yaşı kimi
Ay sevgilim!
Na acıymış xayalın da,
Bal dadıyan dodağından çıxan acı sözün kimi,
Qemli-qemli, nazlı-nazlı baxan ala gözün kimi,
Ele senin özün kimi!
Yadımdadır, İnciyerdin menim acı sözlerimden!
San ağlardın, men öperdim gözlerinden,
Turş dadardı göz yaşların,
Üşüyerdi dodaqlarım.
Na olar sus deme mene de, neyleyim?!
Bu xayaldan ümidimi üzemmirem,
Daha sensiz dözemmirem.
Man bilirem, san yad evin çırağısan,
Bilirem ki, bir övladın anasısan,
Yeri gelsesa, mene olan eşqini de danasısan,
İnan mene, qınamaram seni gülüm!
Amma söyle, bu ne sirdir men de bilim?!
Sen yad evde, mense tenha!
Axı niye bu sevdanı yaşatmağı bacarmadıq?
Axı niye biz berabar, bir dam altda qocalmadıq?
Mene ela baxma, gülüm!
Könlüm sani isteyenda, resmin mene olacaqmı
daim hemdem?!
İnanmıram!
Çünki o, da saralacaq, saralacaq o, da bir dem!
De, neylayim?
Zaman ötür, saçlarıma ağ dan düzür,
İndi menim ismim senin övladınla birge gezir,
İnan mene ay sevgilim, bu derd meni yaman üzür,
De neyleyim?!
Ayrı qaldıq o tay, bu tay,
San ailali, mansa subay,
Köçarinin eşqina tay,
Olarmı ki, de neylayim..???