Şeytanda günahı görməyək nahaq,
Min fitnə-fəsadı biz çıxartmışıq.
Çox çirkli işlərə imza ataraq,
Hər ocaq altından köz çıxartmışıq.
Saxta ritmlərlə döyünüb ürək,
Rəngimiz dəyişib buqələmuntək.
Düz olan kasıbı itələyərək,
Səhv olan varlını düz çıxartmışıq.
Yerini unutduq qış ilə yazın,
Önündə lal olduq neçə qanmazın,
Yoğun tərəfinə keçmişik pazın,
Sonra da bir müddət paz çıxartmışıq.
Pulla çarə tapıb çox ləkələrə,
Gözəlsən demişik neçə əntərə.
Namuslu adıyla vermişik ərə,
On ilin pozğunun qız çıxartmışıq.
Çirkli üzə hey sürtmüşük ənliyi,
Yüksəldikcə itirmişik mənliyi.
Peşə eyləmişik işverənliyi,
Təmiz işlərdən də toz çıxartmışıq.
Bölərək milləti sünnü-şiəyə,
Vətən torpağına çıxmadıq yiyə.
Dilimiz öyrəşib yalan deməyə,
Hər sözün içindən söz çıxartmışıq.
Qeyrət, qeyrət deyib gündə yüz kərə,
Torpağı satmışıq ermənilərə.
Ucalmalı ikən yüksəkliklərə,
Qartalın yerinə qaz çıxartmışıq.
Danılıb tarixdə türk əcdadımız,
Postmodernist əlində ədəbiyyatımız.
Az qala itmişdi muğamatımız,
Önünə rep ilə, caz çıxartmışıq.
Xalqın gözü hey yollara dikili,
Həsrətlə gözləyir boynu bükülü.
Milləti saymayır “millət vəkili”,
Qaş düzəldən yerdə göz çıxartmışıq.
Haqq olan işləri gördük tor kimi,
Çəkdik vəzifəyə axı gör kimi?
Dünyada tanındıq rüşvətxor kimi,
Bu yolda ad qoyub iz çıxartmışıq.
İtib abır, həya, qeyrət, arımız,
On dəfə qısaldı yubkalarımız.
Şortikə çevrildi şalvarlarımız.
Cırıq şalvarlardan diz çıxartmışıq.
Gör necə yanıldıq, gör necə çaşdıq,
Dəyişib simanı silikonlaşdıq.
Guya müasirləşdik, Avropalaşdıq,
Soyunun ! dedilər, tez çıxartmışıq.
Məddaha dönübdür televiziyalar,
Ekranda qalmaqal, boş-boş şoular.
Təbliğ olmalıykən raketlər, tanklar,
Reklama qadınçün bez çıxartmışıq.
Döyüş silahımız çəngəllə bıçaq,
Biz şirə dönmüşük içərkən araq.
Koroğlu, Nəbiyik demişik, ancaq,
Ortaya Həmzətək daz çıxartmışıq.
Ay Aqil Kəngərli, üzmə axına,
Qoyma kimsə mənliyinə toxuna.
Arxa çevirmişik dosta, yaxına,
Düşmənə çörəklə, duz