Nə üçün sevdirdin mənə özünü?
Nə üçün ömrümü çevirdin heçə?
Xoş günüm,pis günüm səninlə keçib,
Səni xatirliyim de indi necə?
Deyimmi vəfasiz çıxdı sevgilim?
Deyimmi özgəyə dəyişdi məni?
Ya susum,dinməyim dözüm həsrətə,
Yaşadim vəfasiz adiyla səni.
Bəlkə də zamanla düzələr,keçər,
Qəlbimdən əbədi silərəm səni.
Bəlkə də dəyişməz heçnə,beləcə,
Bir ömür sonadək sevərəm səni.
Özgəsin seçərəm özümə həmdəm,
Ürəyim sizlayar,gözlərim gülər.
Yaşaram mənasiz sevgini belə,
Mən səni sevərəm,o məni sevər.
Puç olar taleyim,puç olar baxtim,
Yoxluğun üşüdər,gültək solaram.
Bilməzdim gün gələr sevdiyim qizin,
Oğluna ata yox,adaş olaram.
Sən vaxtsiz buluddan süzülən yağiş,
Mən isə solmağa başlayan çiçək.
Belə ayriliqdan şirindir ölüm,
Tərsinə yazibmış yazimi fələk.
Qismətdə var imiş ayriliq demək...