Sən elə bilirsən sevirsən məni,
Bəlkə də sevirsən öz aləmində;
Qəfəsə saldığın körpə quş kimi
Sıxaraq qəlbimi qüssə-qəmində.

Sevirsən ölümlü məhəbbət ile -
Bir oxun ürəyi sevdiyi kimi,
Günəşin səhranı, tikanın gülü,
Bıçağın kürəyi sevdiyi kimi.

Donuram mən sənin buz əllərində,
Sevgisə şəfəqdir, nurdur, həyatdır!
Sevirsən?
Yox, buna “məhəbbət” demə,
Qaranlıq, xəyanət bu hissə yaddır!

Oyatma qəlbimin səssizliyini,
Bir daha aldanmaq istəmir ürək!
Sən elə bilirsən sevirsən məni?
Bəlkə də sevirsən…
Öz bildiyintək…