Eşitdim, sevgilim, küsmüsən məndən,
Qaçırma bülbülü öz çəmənindən.
Mənimlə düz dolan, küsərəm səndən,
Məndə dostluq da var, biganəlik də.
Bir sənsən bu məcnun könlümə üygun,
Sənin camalına olmuşam vurgun,
Hər Leyli eşqinə deyiləm Məcnun,
Məndə kamal da var, divanəlik də.
Bütün bu dünyanı gəzdim, dolandım,
Bir səni özümə vəfalı sandım,
Sən gəzdin özgəylə, od tutub yandım,
Məndə atəş də var, pərvanəlik də.
Əzəldən demişəm səninlə yaram,
Yolunda ölsəm də, bil, bəxtiyaram,
Dediyim sözümdə mən yenə varam,
Məndə kəclik də var, mərdanəlik də.
Vahid, bu bir sözün min lələ dəyər,
Mənə gərək deyil nə sərvət, nə zər!
Təbim xəzinədir, sözlərim gövhər,
Məndə gənclik də var, viranəlik də..