Yenə, ey gül, sənə naləmlə şikayətlənirəm,
Məni əfv eylə ki, kuyində cəsarətlənirəm.
Qəmi-hicrin məni bir halə salıb ki, ey vah,
Əksim ayinəyə düşdükdə şərafətlənirəm.
Xəstəyəm, leyk təbiblər bir əlacim bilməz,
Gah bumbuz oluram, gah hərarətlənirəm.
Zövgən xali könül vəslinə yetməzsə nə qəm,
Aşiqi-sadiqəm hicrinlə qənayətlənirəm.
Arifəm, bicə işarət mənə bəsdir, ey gül,
Baxışınla nə deyirsənsə kifayətlənirəm.
Hacı Arif Buzovnalı.