Nə gözəlsən ki gözüm qaldı, ey afət, sendə,
Gorəni tilsimə salmaqdımı adət səndə?
Bu cəfalar nədi hədsiz yetirirsen mənə sən?
Can alan işvəyə yoxdurmu qənaət sendə?
Elə naz ilə təbəssüm qonub o gul dodağa
Varlığın keşf eleyib sanki lətafət sendə.
Gəl tutub əl-ələ sevda çəmenin seyr eləyək,
Can verək sevgiyə vardırsa cəsarət səndə?
Çatladaq bağrini düşmənlərin aləmdə, gülüm,
Bir olaq, vəfa məndə, sədaqət səndə.
Könlümü almısan, öz könlünüsə verməmisən,
Ne ticarətdi, a zalım bu ticarət sendə?
Deyinən aşiqi, Arif, bu gözəllə sevməz,
Azalıb cürətin artdıqca şikayət səndə.
Arif Buzovnalı