Könül qapısını de, niyə döydün,
Dumanda azmısan, çəndə azmısan,
Qalmayıb bu eşqdə barışmaq yolu,
Artıq sevgimizə qəbir qazmısan.

Get, get, nəyə lazım boynunu bükmək,
Sən get, xatirələr boynunu büksün.
Eşqimiz don vurmuş bənövşələr tək,
Arxamca boylanıb, göz yaşı töksün.

Aşıb məcrasını daşan sel kimi,
Bilmirəm haraya haraya axım.
O keçən günlərim indi xatirə,
İzn ver, keçmişə son dəfə baxım.

Dilimdə”Yaxşı yol”-sənə son sözüm,
Bu sevda baş yaran artıq tamahdır...
Səni bağışlamaq böyüklük deyil,
Böyüklük önündə böyük günahdır.