Ağlına gəlməzdi hava dəyişər,
Yazın ortasında qar yağa bilər.
Tələsib eşqinə açan bənövşə
Açılan bəxtini qarğıya bilər?

Yalan ümidlərə öyrəşən qulaq
Qapısız bacadı ağrı-acına.
Özü öz syundan içirmi bulaq,
Barından nə qalır bar ağacına?

Ağlına gəlməzdi darıxa ürək,
Harasa qayıtmaq istəyə geri.
Ağac olmalıydı, ya daş, ya çiçək, –
İnsanlar içində səhv düşüb yeri…

Harda görünmüşdü bilən, bilməsin,
(Südü qatıq edər bir qaşıq maya).
Səndən başqasını görməyən kəsin
Səni də görməyə gözü olmaya.

Bir qoca kişiylə cavan bir gəlin
Bundan sonrasını danışma, mumla.
Yazın yağmuruna çağlayan selin
Alına bilərmi qarşısı qumla?

Ocaqmı çatmaqdı arzuya çatmaq –
Kül olan arzudan nə qalar yadda.
Sən demə, olarmış səni də atmaq,
Səni də unutmaq olarmış hətta…

Sözü uzatmağın mənası varmı,
Buludun istəyi yağan qardımı?
Hər şeytan qadından mələk olarmı?
Ağlına gələydi…
Ağlı vardımı?