Sözün bitdiyi yer bu işim məgər,
Qismətdə bir ömür susmaq var imiş.
Sevgini gözündə yaşa çevirib,
Qatil kirpiklərdən asmaq var imiş.


Sevdiyin qız sənə "qardaşım"deyə,
Bundan o tərəfə acı olarmı?
Səni sevən kəsdən yaxın dost,qardaş,
Sevdiyin qadından bacı olarmı?


O söz aramızda sərhəddi,səddi,
Son izi,cığırı,yolu ayırdın.
Hər dəfə "qardaşım"dedikcə,sanki,
Sevən ürəyimi bıçaqlayırdın.


Çiynimə elə bir yük qoymusan ki,
Məcburam dərdimə hey boyun əyim.
Çəkdiyim cəfayla bəlkə qəhrəman,
Bəlkə də acizəm,nə yalan deyim?!


Bu dərdin dərmanı səbr də deyil!
Mən yazıq neyləyim,daha nə edim?
Nə qədər araya söz qatım axı?
Görəsən daha nə bəhanə edim?


Ən yaxın yoldaşın,sirdaşın oldum,
Bir daha dilimə gəlmədi adın!
Beləcə mən sənin "qardaşın"oldum,
Sən mənim gizlicə sevdiyim qadın!