Senin yoxluguna incimirem de,
Sen haçan ömrümde var idin guya?
Dünyanin lekeli, çirkin üzünde
Agappaq lekesiz qar idin guya..
Bes kimin qapqara ayaq izidi,
Haçan üreyini tapdayib gedib?
Kimse birce ovuc sevgiden ötrü,
Gelib üreyine, tapmayib gedib..
Senin yoxluquna incimirem de,
Özüm inanmışam sene, bağışla..
Özünü ömrümden çixib getdiyin,
Meni de sevdiyim güne bağışla..
Bu da bir ömürdü, her gelen adam
Haçansa sessizce gedir, bilirem.
Bütün nagillar da, xatireler de
Hardasa qirilir, itir, bilirem..
..Menden “belkelerle” dolu dünenler,
Senden de “kaş ki”ler qaldi geriye.
Kiminse nifreti, kini, gileyi
Kiminse tepteze sevgi yeriyem.
Senin yoxluquna incimirem de,
Özüm inanmisam sene, bagisla..
Men seni özüne bagislamisam,
Sen meni sevdiyim güne bagisla..