Niyə bağlanırlar ona bu qədər?
Bəlkə bir özgənin,yadındır dünya...?!
Bəlkə yaşamaqdan bezmiş,usanmış,
Isməti tapdanmış qadındır dünya...?!

Mas-mavi dənizlər gözünün rəngi,
Ulduzlar üzünün həyası, arı.
Küləklər saçına çəkilən sığal,
Hündür şəlalələr ipək saçları.

Meşələr ayıbın örtən yaylığı,
Bəlkə sinəsidir dağlar dünyanın?!
Şimşəklər ürəkdən ahını çəkər,
Buludlar dərdinə ağlar dünyanın?!

Əsrlər bəlkə də yorğun addımı,
Illər barmağının qarışlarıdır.
Yollar ovcundakı tale yolları,
Dərələr alnının qırışlarıdır.

Tanrı körpə kimi,bir uşaq kimi,
Hər gün yırğalayar,beşiyin çəkər.
Gündüzlər al Günəş,gecələrsə Ay,
Növbəylə dünyanın keşiyin çəkər.

Adını "zalım"da qoyanlar oldu,
Neçə "yola salıb",dığırlayıblar.
Bəlkə də dünyanın "sevən qəlbini",
Başqa bir dünyadan oğurlayıblar?!