Hər nə varsa bağışladım götür gülüm, götür, apar; Verdim sənə sənin olsun, mən razıyam dərdə-qəmə dərdin-qəmin mənim olsun. Yoxdur sənə başqa sözüm yandı canım, qaldı közüm. YOXLUĞUNA NECƏ DÖZÜM?

Sən bilmədin dərd çəkirəm, getdiyimiz küçələri indi yoxsan tək gedirəm, sənsiz qalan bu sevgini ürəyimdə dəfn edirəm, göz yaşımla doldu gözüm. YOXLUĞUNA NECƏ DÖZÜM?

İllər boyu qara qismət taleyimlə barışmışam. Səni gəlib-gedənlərdən, dost-tanışdan
soruşmuşam, yorulmuşam məndə inan unutmağa çalışmışam, yoxdursa yar məndə dözüm. YOXLUĞUNA NECƏ DÖZÜM?

Yoxdur geri bir yolumuz bağlı qalıb əl-qolumuz: ayrı olarmış sonumuz, ruhdan ayrı bədən kimi, səndə gəzirdim eşqimi. Xəyalınla
baş-başayam mümkün deyil tək yaşayam. Nə gecəm var, nə gündüzüm. YOXLUĞUNA NECƏ DÖZÜM?

Əzəldən Azadın qisməti budu, yandırıb ürəyi sevginin odu, bütün bu dərdlərin səbəbi sənsən, nə mən mənəm indi nədə ki, sənsən! Ömrümü verərdim sən mənə gəlsən. Nə canda tab qalıb, nədə ki dözüm. YOXLUĞUN ÇƏTİNDİ MƏN NECƏ DÖZÜM?