Sənli xatirələr danışdı,dindi,
O xoş günlərimə dərd,qəm ələndi.
Məni sənsiz qoydun,sənsizəm indi,
Qayıt gəl,gör sənsiz,nə haldayam mən!
Bu həsrət,intizar çox sıxır məni,
Hər yerdə gözlərim axtarır səni.
Gözü yolda qoymaz sevən-sevəni,
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
Gecələr şəklini qucaqlayıram,
Şəklinə baxdıqca hey ağlayıram.
Adını yuxumda sayıqlayıram,
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
Mənə dost-tanışım deyir ki,bəzən,
“Axı sən əvvəlki o sən deyilsən,
Xəyaltək dolaşıb,ruhtək gəzirsən,”
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
Sənsizlik dərd oldu dərdimin üstə,
Cismim həsrətindən olubdu xəstə.
Gözüm intizarda,qulağım səsdə,
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
Həkk oldun ömrümə incə naxışla,
Sən getdin dəyişdi baharım-qışla.
Qayıt,ürəyini mənə bağışla,
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
O isti nəfəsin otağımdadır,
Şirin gülüşlərin qulağımdadır,
Sənli xatirələr xəyalımdadır,
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
Qəlbim həsrətindən buza dönübdür,
Gözümdən qəlbimə yaş süzülübdür,
Sən yoxsan yaşamaq eşqim ölübdür,
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
Məndən uzaqlaşıb gedəndən bəri,
Qəlbimdə göynəyir həsrətin yeri,
Qayıt,yalvarıram,qayıt dön geri,
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
Fələk aramıza ayrılıq saldı,
Bu hicri çəkdikcə,ürək qocaldı.
Mənə sənsizlikdən başqa nə qaldı?
Qayıt gəl,gör sənsiz nə haldayam mən!
İllər də fəslini dəyişib sanki,
Bulud kölgəsini dəyişib sanki,
Güllər də ətrini dəyişib sanki,
Qayıt gəl,gör sənsiz,nə haldayam mən!