Gözlərim yolunda qalıbdır yenə,
Gələndə yadımdan çıxıb gətirmək.
Çünki ağlımı da itirmişəm mən,
Axı asan deyil insan itirmək..

Bu səhər yuxudan çox tez oyandım,
Ümidlə götürdüm telefonu mən.
Yazdım ki, sabahın xeyir əzizim,
Görüş yerimizə gələ bilərsən?

Çox keçdi, amma ki, cavab gəlmədi.
Hər keçən saniyə çəkirdim zülm.
Sənə nə olubdur? Xəstələnmisən?
Axı bu vaxtadək yatmazdın, gülüm.

Ya da ki telefon sönülü olub,
Mesaj yazdığımı bilməmisən sən.
Bu səhər mən elə davranırdım ki,
Sanki yaşayırsan, ölməmisən sən.

Qalxıb çay dəmlədim tələm-tələsik,
Qonaq otağında süfrə düzəltdim.
Aldım bəyəndiyin şirniyyatlardan,
Hər şeyi ayrı bir həvəslə etdim.

Gül satan qadının güldürdüm üzün,
Aldım əlindəki tər çiçəkləri.
Əynimi dəyişdim, üzümü qırxdım,
Qovdum divardakı hörümçəkləri.

Ancaq ki, heç yerin tozun silmədim,
Çünki saxlayıram əllərindən iz.
Nə olar, yanında yer sal mənimçün,
Yəqin ki tezliklə öləcəm sənsiz...