GECİKMİŞ MƏHƏBBƏT ADLI NAĞILIM

A mənim səhrada bitən çiçəyim,
Sənə nə ad verim, necə səsləyim?
Gec gələn baharım, yazımmı deyim,
Yoxsa ki bir tale yazımmı deyim?

Bəlkə unutduğum, dəfn elədiyim
Ən məsum, ən bakir arzusan elə,
Qızmar yay günündə çox dilədiyim
Bir içim buz kimi saf susan elə.
Gecikmiş məhəbbət adlı nağılım,
Sənə nə ad verim, necə çağırım?
Sevgimmi söyləyim?--yox, bu ayıbdı.
Vaxtını sərf etmə mənə, hayıfdı.
Bu xəzan çağımda nə axtarırsan,
Bu xəzəl bağımda nə axtarırsan?

Sən hələ bilmirsən nədir məhəbbət,
Sənə dağ çəkməyib intizar, həsrət.
Bu elə alovdu, elə ocaqdı,
Bir az yaxın dursan yandıracaqdı.
Məndən hərarətli ürək gözləmə,
Saralmış çəməndən çiçək gözləmə.
Yoxdu o əvvəlki şövqüm, həvəsim,
Mənim xəzan vaxtım, payız nəfəsim,
Saçımın qırovu üşüdər səni.
Eylər öz-özündən dərbədər səni.

Solub getmədədir çiçəkli çağım.
Sönüb o əvvəlki odum, ocağım.
O vaxtım, o vədəm olmağın çətin,
Ağ atlı şahzadəm olmağın çətin.
Lap elə tutaq ki oldun--nə fayda,
Zaman geri dönməz, belədir qayda.
Mənim gəncliyimi çətin qaytara,
Səni də qocaldar bu sevda, gülüm.
Payızdan kim dönə bilib bahara,
Get, sənə yaxşı yol, əlvida, gülüm!